Ostatnio komentowane:
Móżdżek

Zwolna objawy te ustępują, a po miesiącach pozostają z nich zaledwie ślady. \ Wycięcie całego m óż d žku powoduje podobne objawy podrażnienia jak opisane, tylko jeszcze silniejsze oraz bardzo wybitne objawy ubytku funkcyi, które Lu ci ani obserwował u psów i małp (obserwacye niektóre trwały przeszło dwa lata). Z początku zwierzę tak operowane nie […]

DevURL
Polecamy rowniez:
System reklamy Test

Odruchy rdzeniowe

Odruchy rdzeniowe podzielić możemy ze względu na narząd wykonawczy na takie, w których występuje czynność mięśni szkieletu i takie, w których narządem wykonawczym są mięŠnie gładkie lub gruczoły. Pierwsze nazywamy odruchami animalnymi, drucrłe. wegetacyjnymi; te zaś zależnie od tego, czy wchodzą w czynność mięśnie gładkie, czy gruczoły, nazywamy odruchami trzewiowymi lub wy n 1 czy mł. Najbardziej dostępne badaniu są odruchy pierwszego rodzaju, w których wynikiem drażnienia jest ruch jakiś spowodowany skurozem mięśni prążkowanych. Badając właśnie odruchy rdzeniowe, poznano prawa ogólne tyczące się odruchów, o których mowa była w ogólnej fizyologii układu nerwowego. Z przytoczonych tam praw Pfliigera o ile tyczą się rozszerzania się odruehów rdzeniu ważnem jest przedewszystkiem to, że zazwyczaj ogranicza się odruch do strony drażnionej i do kończyny drażnionej, t. j. do takich grup mięśni, których nerwy pochodzą z tych samych odcinków rdzenia, do których zdążają drażnione właśnie nerwy dośrod kowe. Odruch taki nazyyamy miejscowym Nțlbo odcinkowym (Beck i Bikeles). Największa część odruchów rdzeniowych, to właśnie odruchy odcinkowe, w których ramię doprowadnjące i odprowadzające łuku odruchowego pochodzą z tego samego odcinka, lub sąsiadujących ze odcinków rdzenia pacierzowego. Najczęściej ośrodek odruchowy rozciąga        przez kilka odcinków przez kilka odcinków w ten sposób, że ramię doprowadzające i odprowadzające luku odruchowego znajduje się w dwóch odcinkach, oddzielonych od siebie jednym lub dwoma takimi odcinkami, któryeh korzonki są zupełnie przecięte (Beck i Bikeles). I tak n. p. w do’wiadezeniu, którego schematyczny rysunek przedstawia ryc. 125, mimo przecięcia całego VII korzonka ľdźwiowego, oraz tylnego VI ledźw. i przedniego I krzŔwego, moŻna otrzymać pewien Odruch miejscowy (zgięcie palców i stopy pod wpływem lekkiego ukłucia). Oezyăriśeie tu podnieta do odruchu wchodzi do rdzenia przez I krzy%wy odcinek, a impuls do ruchu wychodzi przez odcinek VI lędźwiowy, oddzielony od poprzedniego odcinkiem VII, ktÓrego korzonki zupełnie Są przecięte. Kierunek łuku odruchowego w rdzeniu jest tu wstępujący. W ten sam sposób sťĄn czynny w rdzeniu przebiegać i w kierunku zstępuj4eym (p. np. ryc. 126), a obejmować nietyłko 3, lecz także 4, a nawet i 5 odcinków, jak to wykazały badania Becka i Bikelesa zaŚledzenia prądów czynnościowych. Doświadczenia te maŔ to znaczenie, że pouczają nas, jaka jest anatomiczryypodstawa łuku odruc!yeyego w rdzeniu. Wiemy, że ze sznura tylnego, który stanowi dalszy ciąg korzonków tylnyeh, zdążają liczne gałązki oboczne do tylnego rogu tejsamej strony rdzenia, gdzie Część ich biegnie w głąb rogu przedniego. Są to tak zwane _yąjdluższe gałązki oboczne (4 ryc. 127), które rozdzielając się wachlarzowato, dochodzą aż do komórek ruchowych przednich rogów (Km ryc. 127). Te zatem włókna najdłuższe mogą tworzyć luk odruchowy prosty, czyli łuk odruchu miejscowe50, który biegnie od powierzchni czuciowej P przez włókno dośrodkowe s, korzonek tylny t i włókno 4 do komórki ruchowej Km, stąd przez włókno odśrodkowe m do mięśnia M (ryc. 127). Ponieważ jednak (jak to wykazał Bikeles) długie gałązki oboczne, pochodzące z włókien jednego korzonka tylnego, pozostają w dtmym odcinku rdzenia, a co najwyżej jeszcze w sąsiednim, nie dochodzą zaś do dalszych (ryc. 128), a ponieważ, jak widzieliśmy, odruch może dojść do skutku nawet i wtedy, gdy włókno doprowadzające łuku odruchowego oddalone jest od włókna odprowadzającego o kilka odcinków, wynika z tego, że łuk odruchu miefreowego może przechodzić też i innążdrogą. Drogę tę stanowiĆ mogą tylko krótkie gałązki oboezne fryc. 128 1. 2 3) które pozostają w tylnych rogach smrej substancyi, a które pośrednio, czyto za pomocą komórek włączonyeh typu Go Igi e go, eąteż za pośrednictwem wtórorzędnyeh włókien nerwowych, dopyowadzają podnietę do komórek ruchowych.

 

Tags:

Comments are closed.

Przeczytaj też:
Rdzeń pacierzowy

W labiryncie sie urządzenia, które uważamy za aparat oȚ)wodowy zmysłu statycznego, informującego nas o położeniy ciała względem poziomu. W rzeczywistości wpływ podniet dochoclzących z labiryntu do móżdżku musi być bardzo znaczny, co wynika już z tego, że zniszczenie labiryntu pociąga za sobą objawy bardzo podobne do objawów wywołanych uszkodzeniami móżdżku. Ze rażnienie n erwÓw dośrodkowych […]

Włókna czuciowe

Pozorny z prȚya Bella stanowi zjawisko t. zw. czucia zwrot, kțore juz Magendie sam był _skonstatownł. Jeżeli mianowicie drażnimy przedni korzonek u zwierzęcia ciepło-krwistego n, p, psa, to często zwierzę reaguje na tę podniet? objawami holu. Zjawisko to nie pochodzi jednak stąd, Że j włókna dośrodkowe wchodzą przez przednie korzenie do rdzenia, albowiem jeżeli przetniemy […]

Ośrodki psychomotoryczne. Wyniki metody drażnienia.

U małpy zajmuje okolica psychomotcvy•yeząA. ya powierze ni wypukłej półkuli z akręt grodkowv przedni (,gqrus centralis anterior), jako tęż.QȚzytykajtŁetł do niego część dwóch Przechodzi nadto na strongwrzyśgpglkoyą (medyalną), zajmująo ezęśó zaĘrętu samym obszarze, przedstawiającym całą okolicę psychomotoryezną, pojedyncze części zawiadują ruchami oddzielnych grup mięśni. y Najniżej umieszczone są ośrodki mięśni twavzy, języka i krtani. Ośrodki […]

DevURL
Partnerzy serwisu: